TPK, yani Total Party Kill (Tüm Grubun Ölümü), gruptaki tüm oyuncu karakterlerinin tek bir karşılaşma sırasında öldürülmesi ya da bayıltılması ve savaşa devam edecek kimsenin ayakta kalmaması durumudur. Ejderhanın nefesinin tüm grubu yakaladığı, tuzağın odayı su altında bıraktığı ya da tarikatın pususunun tam da planlandığı gibi işlediği o andır. Toz dumanın arasından geriye tek bir kahraman bile kalmadığında, o oturum (ve bazen tüm hikâye yayı) sert bir şekilde durma noktasına gelir.
Terim doğrudan oyuncu argosundan geliyor. Herhangi bir kural kitabında belirmeden çok önce masada, forumlarda ve sayısız savaş hikâyesinin içinde büyüdü. Bir grubun "az kalsın TPK oluyorduk" diye inlediğini duyduysanız, bu hissi zaten biliyorsunuz demektir.
Pratik anlamda TPK, tüm grubun aynı anda başarısızlığa uğradığı durumdur. Bir karakterin ölmesi cenazesi olan bir trajedidir; TPK ise kampanyanın bir duvara toslamasıdır.
Dungeons & Dragons 5. Baskı'da "öldürülmek ya da bayıltılmak" genellikle her PC'nin 0 can puanına düşmüş olması ve ya ölü ya da hiçbir müttefik yardım edemezken ölüm zarları (death saving throws) atıyor olması anlamına gelir. Kimse hareket edemez hâle geldiğinde, düşmanlar işi bitirmekte, kaçmakta ya da esir almakta serbesttir. TPK, o anda herkesin gerçek anlamda ölmesini gerektirmez; sadece grubun savaşı topluca kaybettiği anlamına gelir.
TPK'lar nadiren tek bir hatadan kaynaklanır. Genellikle küçük hataların üst üste yığılmasıyla ortaya çıkarlar. Yaygın sebepler şunları içerir:
Şart değil. Gerçek bir TPK riski, savaşı heyecanlı kılan şeyin bir parçasıdır. Oyuncular yenilginin asla mümkün olmadığını biliyorsa, ortaya konan bahisler içi boş hisseder ve zafer ucuz görünür. Yok olmaya ramak kala atlatılan bir an, hatta planlı bir kahramanca son direniş, bir grubun yıllarca anlatacağı hikâyeye dönüşebilir.
Sorun, bir TPK'nın haksız ya da anti-klimaks hissettirmesiyle başlar. Şanssız bir zar atışı, yeterince belirtisi verilmemiş bir tuzak ya da GM'in gizlice aşırı güçlendirdiği bir karşılaşma yüzünden silinen bir grup, tüm kampanyanın tadını kaçırabilir. Akılda kalan bir yenilgiyle sinir bozucu bir yenilgi arasındaki fark, genellikle oyuncuların adil bir şans ve yol boyunca anlamlı seçimler bulundu hissedip hissetmediğine bağlıdır.
İyi bir Oyun Yöneticisi (Game Master), bir silinmeyi sefil değil anlamlı kılmak için elinde bolca araca sahiptir:
Bir araç daha dikkatli bir nota değer: fudging (perdenin arkasında bir zarı ya da bir canavarın can puanlarını sessizce değiştirmek) ve deus ex machina (tanrı kurtarışı) yöntemi. Ölçülü ve dürüstçe kullanıldığında, bunlar bir oturumu hak edilmemiş bir silinmeden kurtarabilir. Çok sık kullanıldığında ise oyunculara yaptıkları hiçbir şeyin gerçekten önemli olmadığını öğretir. Birçok masa, tam da bu cazibeden kaçınmak için zarları açıkta atmayı tercih eder. Eğer bunlara yaslanacaksanız, nadiren yapın ve grubunuzun tercihlerini bilin.
Hayatta kalmak bir takım sporudur. Düşünerek oynayarak şansı kendi lehinize çevirebilirsiniz:
İnisiyatifi (initiative) ve can puanlarını dikkatlice takip etmek, ölümcül bir savaşın sessizce bir silinmeye dönüşmesini engellemenin en basit yollarından biridir; Mini Kraken gibi araçlar bu defter tutma işini sizin yerinize halleder, böylece gelen tehlikeyi izleyip zamanında tepki verebilirsiniz.